Google TV to Launch in Europe Next Year

Google will launch its TV service in Europe early next year, Executive Chairman Eric Schmidt said on Friday, despite teething problems that had led some observers to question how committed the company would remain to the project.

CNBC.com

Google TV [GOOG  526.86  6.82  (+1.31%)   ], which allows viewers to mix Web and television content on a TV screen via a browser, was launched in the United States in October but received mixed reviews and was swiftly blocked by three of the top U.S. broadcast networks.

Large parts of the television industry, like the news and telecoms industries, view Google with suspicion and accuse it of stealing their advertising revenues without contributing to the costs of making programs.

Schmidt sought to allay the fears of Britain’s broadcasting elite in a speech to the Edinburgh television festival, the first time a non-TV executive had been invited to give the keynote MacTaggart lecture at Britain’s premier industry event.

“Some in the US feared we aimed to compete with broadcasters or content creators. Actually our intent is the opposite,” he told an audience who quickly warmed to his friendly style and liberal compliments to the quality of British television.

“We seek to support the content industry by providing an open platform for the next generation of TV to evolve, the same way Android is an open platform for the next generation of mobile,” he said. “We expect Google TV to launch in Europe early next year, and of course the UK will be among the top priorities.”

Google TV has gained little traction so far in the United States, and its set top box provider Logitech [LOGI  10.77  0.06  (+0.56%)   ] slashed prices to $99 in July from an initial price of $299.

Schmidt also included a warning to British television regulators, who he said were far more stringent than their U.S. counterparts and threatened to throttle the development of British television companies in an increasingly global market.

“Stifling the Internet—whether by filtering or blocking or just plain turning the ‘off’ switch—appeals to policy makers the world over,” he said. “Instead, policy makers should work with the grain of the Internet rather than against it.”

Opportunistic

Google has long held ambitions in the television arena, hoping to extend its online advertising business, which made $28 billion for the company last year, to the big screens that still command the lion’s share of global advertising budgets.

So far, it has had little success, despite its ownership of the world’s most popular online video site, YouTube.

Last week, however, Google agreed a deal to buy Motorola Mobility [MMI  37.72  -0.13  (-0.34%)   ] for $12.5 billion, handing it the world’s leading set top box business which delivers content for many of the top cable TV companies in the United States.

The headline attraction of the deal was Motorola’s huge portfolio of wireless patents but the set top box business could help Google transform its TV project by giving it insights into pay-TV.

Google has not spelled out its plans for the set top box business, and many analysts expect it to divest the unit at the first opportunity, having no experience or previous interest in running a hardware business.

Others believe Google could change tack under CEO Larry Page, Google’s co-founder who took back the reins from Schmidt in April and has already started a social network to compete with Facebook while ditching other projects.

“Google describes itself as an opportunistic company. So while it may not have wanted to buy Motorola’s operations, it may now assess whether retaining these assets can compensate for the risk of owning them,” New York-based Nomura analyst Stuart Jeffrey wrote in a note this week.

Schmidt made no mention of the Motorola acquisition or its implications on Friday, but will hold a question and answer session in Edinburgh on Saturday.

Irene shuts down Northeast, but New York spared

By Edith Honan and Basil Katz

NEW YORK

(Reuters) – Hurricane Irene surged through New York City on Sunday flooding waterfronts and low-lying areas, but America’s most populous city avoided the mass devastation some had feared.

Irene was downgraded to a tropical storm on Sunday morning and was headed next to pass over parts of Massachusetts and Rhode Island.

On its march up the East Coast over the weekend, the storm left at least 12 dead, as many as 3.6 million customers without electricity, widespread flooding and damage to coastal towns in several states. It forced the closure of New York’s mass transit system, and the cancellation of thousands of flights.

New York Mayor Michael Bloomberg said there were no reports of deaths or injuries in the city, though there were some close calls — in Staten Island, 50 firefighters in boats had rescued 61 adults and 3 babies trapped in five feet of water.

While weakened, the swirling storm still packed a wallop, especially in districts such as the Rockaways peninsula, a low-lying strip of land exposed to the Atlantic Ocean on the southern flank of the city. Authorities closed three bridges leading to the peninsula before the storm.

“It was like being in the hull of a ship,” said Patricia Keane, 42, who stayed in her home and lost power. She ran backup generators and supplied electricity to pumps for four neighbors with flooded basements.

The city of 8.5 million people is rarely hit by hurricanes and is plagued by aging infrastructure, leading many to issue dire warnings in recent days of what the hurricane could bring. Authorities had taken unprecedented steps to prepare, including mandatory evacuations and a total shutdown of mass transit systems that will have had a major economic impact.

About 370,000 city residents who had been ordered to leave their homes were told they could return at 8:00 p.m. BST on Sunday.

The head of the Metropolitan Transportation Authority, said it was too soon to say when the New York subway system would return to service as there needed to be a line by line assessment of problems. The worst damage was to commuter rail lines running north to Connecticut and towns in New York state, with three lines suffering serious flooding.

“All in all we are in pretty good shape,” Bloomberg said, adding that, while it would be a “tough commute” on Monday, there had been no long-term damage to the subway system.

New Jersey, home to millions of commuters who travel into New York each day, was hard hit by flooding, downed trees and power outages. New Jersey Governor Chris Christie told NBC’s “Meet the Press” he expects damages from Irene to be costly, possibly worth billions of dollars, along the Atlantic coast and from inland river flooding.

Bob McDonnell, the governor of Virginia which was hit earlier by the Hurricane, told CNN “We prepared for the worst but came out a little better than expected. Unfortunately now, four fatalities have been confirmed,”

“We’ve got some significant damage in some areas, from flooding, from wind, a lot of trees down, 2.5 million people or more without power in Virginia, that’s the second largest outage in history,” he said.

In North Carolina, where authorities confirmed at least six storm-related deaths since the storm made landfall on Saturday, Governor Bev Perdue was expected to request a federal disaster declaration.

Irene was still packing tropical storm-force winds of 60 miles per hour (96.6 km/hour) as it moved over southern New England.

SIGH OF RELIEF

In Manhattan, where some had predicted massive flooding in the financial district, there was about a foot of water in the streets at the South Street Seaport in Lower Manhattan before the tide began receding mid-morning.

Jeremy Corley, a 32-year-old web manager, was out in shorts and a rain jacket at the Seaport on Sunday morning. “I was watching the news on TV and they were way over-exaggerating how bad it is so I wanted to go outside and check it out,” he said.

Nearby, a man was walking his two dogs through water that came up to their bellies. A mile or so further north on West Broadway, a man tried to kayak in the street, but a cyclist was also able to navigate the same street as the water was not too deep.

Wall Street’s financial district seemed largely unaffected as did Ground Zero, where the 10th anniversary of the September 11 attacks is soon to be observed. The New York Mercantile Exchange building planned to open as usual on Monday, while the New York Stock Exchange and Nasdaq Stock Market also said they expected a normal trading day.

Air travel in and out of New York area airports remained suspended on Sunday and was expected to resume late Monday afternoon “at best,” said Chris Ward, executive director of the Port Authority.

Oil refineries and nuclear power plants along the U.S. East Coast considered restarting as Hurricane Irene left many with only minimal damage. The hurricane was downgraded to a tropical storm with 60-miles-per-hour winds as it made landfall in New York on Sunday.

BEACH DAMAGE

On Long Island, which juts north and east from New York City, sand berms built to hold off the flooding and protect coastal businesses appeared to have failed, and the waves at Long Beach, which faces the ocean, crested up over the boardwalk and onto the streets, taking with them a two-story life-guard station.

Jim Nolan, a 55-year-old architect, was out making his own assessment of the area around his home on the shore of a lagoon at Copiague, on the south shore of Long Island. But downed trees and flooding stopped him from driving very far.

“It was about as bad as I expected,” he added of the storm. “The more scientific weather channels had a tropical storm, the high end news companies had doom and gloom reports of 80 to 90 miles an hour — I just didn’t believe it.”

He had a busy night taking care of his 34-foot cabin cruiser tied to a dock by a number of lines that broke during the night. “About 3 O’clock two snapped, two snapped about 4 or 5 o’clock and one snapped half an hour ago,” Nolan said. “It was nice and warm so I put my bathing suit on and went out there to work on it with my son,” Nolan said.

There was a general sense in New York that the storm, reported on breathlessly for days by television reporters, was not as bad as it could have been.

“The water looks really groovy, it’s like in that movie ‘The Perfect Storm,’ — it’s swelling every way and the wind is blowing it every way, it’s heaving,” said Jill Rubenstein, speaking from her third-floor apartment in an evacuation zone at the Harlem Yacht Club on City Island in the Bronx.

The storm dumped up to eight inches of rain on the Washington region, but the capital avoided major damage. Some bridges were closed but airports remained open and transit operated on a normal schedule.

After Irene, weather watchers were keeping an eye on Tropical Storm Jose, which formed near Bermuda.

This year has been one of the most extreme for weather in U.S. history, with $35 billion (21.4 billion pounds) in losses so far from floods, tornadoes and heat waves.

(Additional reporting by Pascal Fletcher in Miami; Joe Rauch and Jim Brumm in Wilmington, N.C.; Tom Hals in Delaware; Claudia Parsons, Basil Katz, Edith Honan, Phil Wahba, Clare Baldwin, Jonathan Allen and Ernest Scheyder in New York; Alistair Bell, Malahti Nayak, Andy Sullivan, David Morgan and Lisa Lambert in Washington; Andrea Shalal-Esa in Ocean City; Michael Fitzpatrick in Long Branch, New Jersey; Writing by Claudia Parsons; Editing by Jackie Frank, Martin Howell)

By Faye Fiore, Los Angeles Times

آخرین باری که خندیدید کی بود؟

یادتان هست؟

منظور یک خنده خوب و از ته‌دل است؛ خنده‌ای که صورت شما را سرخ کند و هنگام خندیدن اشک از چشمانتان جاری شود. البته خندیدن آسان است، اما هنگامی که بتوانید اندیشه‌های خود را تحت تسلط‌ در‌آورید می‌توانید ادعا کنید به کنترل شادمانی خود نیز دست یافته‌اید.

وقتی اصول شادمان زیستن را بیاموزید، آن وقت به آسانی می‌توانید با کمک آن بهتر زندگی کنید. خندیدن و شاداب بودن کاملا طبیعی است. خنده چیز کوچکی است که می‌تواند نتایج بزرگ بر جای گذارد. هیچ غذایی مغذی‌تر از شادمانی نیست. پس اگر قرار است روزی تصمیم بگیرید شاد و خوشحال باشید، چرا آن روز همین امروز نباشد؟ بنابراین با خنده و شادی و نشاط به استقبال روز جدید بروید.

خنده را فراموش نکنید.

شوخ‌طبع باشید.

به زندگی خود شادی ببخشید.

خود را شاداب و خندان نگه دارید.

تبسم کردن را تمرین کنید‌ تا برای شما عادت شود.

هر روز خندیدن از ته دل را بیاموزید.

چنانچه خواهان شادی هستید، باید آن را در خود بوجود آورید.

کلمات خوب و شادی بخش بر زبان آورید.

از دیگران با تبسم و بیان جمله‌ای دلنشین استقبال کنید.

با خنده پیش از اخم کردن، از شر نگرانی خلاص شوید.

روزهای بد خود را از طریق خندیدن، به روزهای خوب و شاد تغییر دهید.

در مورد چیزهایی که باعث خوشی و شادی شما می‌شوند، فکر کنید،

سپس تا آنجا‌ که ممکن است به سوی این شادی‌ها بروید.

به زندگی با دیدی مثبت و همراه با شوخ طبعی و نشاط نگاه کنید.

کوشش کنید‌ کارهایی انجام دهید که به زندگی شما شادی ببخشد.

برای تندرست زیستن، خنده، بهترین اکسیر است.

ناامیدی را از خود دور کنید.

مثبت‌اندیش باشید.

به موسیقی آرام گوش دهید.

خانه خود را به یک مکان شاد تبدیل کنید.

بردبار و شکیبا باشید.

اضطراب را کنار بگذارید.

فشارهای روحی را از خود دور کنید.

از پیله خود بیرون بیایید.

با ورزش شاداب و با نشاط شوید.

اعتماد به نفس خود را تقویت کنید. به آنچه می‌دانید، اعتماد داشته باشید.

کار خود را بخوبی انجام دهید و یقین داشته باشید که

احساس نشاط، موفقیت و افتخار خواهید کرد.

با دست کشیدن از یک عادت بد، عزت نفس خود را بالا ببرید.

خود را با اندیشه‌های شاد و آرام بخش سرشار کنید.

زود از کوره در نروید.

نگذارید چیزهای کوچک، شما را خشمگین کند.

کوشش کنید در برخوردها آرام باشید.

به خود ایمان داشته باشید.

قدر زندگی‌تان را بدانید.

زندگی را چنانچه هست، با تمام مشکلاتش قبول کنید.

هرگز یاس و ناامیدی را به حریم ذهن خود راه ندهید.

و بیش از پیش بخندید تا دنیا به رویتان بخندد.

‘A Perfect Night’

****************************************

KTLA News

Kardashian, Humphries Set to Wed Tonight

MONTECITO (KTLA) — Reality star Kim Kardashian and basketball pro Kris Humphries are set to exchange vows today in a private evening ceremony so exclusive, some of the invited guests won’t be able to attend.

Five-hundred guests are expected to attend the lavish affair, which will be held at a private canyon estate in Montecito. Most of the wedding’s details have been kept under wraps, but insiders say people — who were previously invited — had to be bumped from the guest list because of fire safety concerns.

“Fifty (guests were bumped) because the fire marshal had to cut it down,” said KISS FM’s Ellen K, a friend of the Kardashian family. “I guess the calls had to be made personally by him.”

Kardashian’s step-father, former Olympian Bruce Jenner, will walk her down the aisle. Friends say Kardashian is upset that her father, Robert Kardashian — who died in 2003 — could not be there for her big day. But today’s ceremony will pay tribute to him.

“There will be an emotional tribute to him,” Ellen K said. “There is going to be a lot about him.”

Kim is expected to wear several different dresses throughout the night. But the dress she’ll wear during the ceremony is a classic Hollywood-inspired piece by Vera Wang, Ellen K said.

People magazine has the rights to behind-the-scenes wedding photos and cable network E! will air a two-part special on the celebrity nuptials, set to air in October.

Kim’s sister — Khloe — and mother — Kris Jenner — encouraged her Saturday with letters, which were made public.

“Watching you, the ultimate believer in true love, fall head over heels for your prince charming has been so special for everyone who knows and loves you,” Khloe wrote. “You deserve everything wonderful in the world, and I have no doubt that you will get exactly that after you walk down the aisle tonight.”

Khloe also thanked Humphries, for “turning my sister’s world upside down.”

In her letter, Kris Jenner mentioned memories of Kim playing dress-up and how time has flown by so quickly.

“I know you and Kris will be very happy together and you have found someone to grow old with,” she wrote. “You will always be my little princess angel, and you are going to make the most amazing wife. You are truly blessed.”

!دست‌ها از بدن من کوتاه

“مارش پتیاره‌ها” جنبش‌های اعتراضی دهه شصت و هفتاد علیه تبعیض جنسی را به یاد می آورد. شاید هم دورتر، به آن زمانی که “کلارا زتکین” صد سال پیش از جنبش زنان انتظار داشت، جنبشی که حق شرکت در انتخابات، حق برابری با مردان و حق کار را طلب می کرد، جنبشی که بعدها زنان با شعار “شکم من مال خودم است” به خیابان‌ها آمدند تا از حق سقط‌جنین برخوردار گردند.

شهرزادنیوز: بدنم به من تعلق دارد، من یک پتیاره‌ام، آدمی بی‌بندوبار، جلف، یک فاحشه یا هرچه که می خواهی فکر کن، اما بدن من مال من است، آن‌چه که خود دوست داشته باشم، با آن می کنم و هرگونه که خود بخواهم آن را می آرایم. آن لباسی را می پوشم که خود اراده کنم. آزادی پوشش من به خودم مربوط است، به هیچ‌کس ربطی ندارد.

شعار “من یک پتیاره‌ام” از سوم ماه آوریل امسال بر زبان‌ها جاری شد. در این روز پلیسی در کانادا خطاب به دانشجویانِ زنِ دانشگاه تورنتو گفت: “مثل پتیاره‌ها لباس نپوشید تا متجاوزان جنسی را تحریک کنید.” در اعتراض به این سخنان، دختران دانشجو به خیابان‌ها ریختند و علیه تبعیض و تجاوزات جنسی شعار دادند. این تظاهرات نام Slutwalk (مارش پتیاره‌ها) بر خود نهاد. Slut انگلیسی چیزی مترادف با پتیاره،، سلیطه، هرزه، جلف و یا بی‌بندوبار در زبان فارسی است.

“مارش پتیاره‌ها” مرکب از زنان، مردان و همجنسگرایان در دیگر شهرهای کانادا به راه افتاد. آنان می خواستند اعلام دارند که در جامعه‌ای آزاد هرکس آزاد است آن‌سان بپوشد و یا خود را بیاراید که دوست می دارد. نباید هم‌چون پلیس کانادا قربانی را مجرم شناخت و بدین‌وسیله افکار عمومی را گمراه نمود.

اگرچه پلیس کانادا رسماً از گفتار خویش معذرت خواست، اما “مارش پتیاره‌ها” در اندکی زمانی به شهرهای کشورهای دیگر سرایت کرد: اتاوا، ونکور، میامی، ملبورن، آمستردام، استکهلم، لندن، پاریس، سنت پائولو، برلین، فرانکفورت، مونیخ، هامبورگ و… تظاهراتِ اعتراضی هم‌چنان ادامه دارد.

آن‌چه در سوم آوریل از زبان آن پلیس کانادایی شنیده شد، ملکه ذهن بسیاری از مردان در جهان است. “خوب بپوش تا کسی را تحریک نکنی که به تو تجاوز کند.” این حرف در واقع حمایت از متجاوزان است که در این بینش در شمار قربانیان هستند.

در Slutwalk شرکت‌کنندگان خود را پتیاره می نامند تا عمق رفتار و تفکر نژادپرستانه و تبعیض‌گرانه جامعه را نشان دهند. آنان لباس‌های گوناگون و عجیب و غریب بر تن می کنند و یا اصلاً نیمه‌لخت در تظاهرات شرکت می کنند، سر و صورت به اعتراض دگرگون می آرایند و می کوشند از یک اعتراض جنسی و جنسیتی به اعتراضی سیاسی فرارویند، زیرا معتقدند که حکومت‌ها خود به شکلی ناپیدا در این نوع از بینش و ترویج آن مشارکت دارند. پتیاره واژه‌ای است که در مورد زنان به کار گرفته می شود. به مرد پتیاره نمی گویند. پتیاره احمق نیز محسوب می شود.

در تظاهرات سراسری هفته گذشته (13 آگوست) در چندین شهر آلمان، بسیاری از مردم نظاره‌گر در نخستین نگاه به “مارش پتیاره‌ها” تعجب می کردند از این‌که؛ این‌همه پتیاره در این کشور وجود دارند. شرکت‌کنندگان اما با روشنگری خویش، آنان را به جمع خویش فرا می خواندند:

“من اینجا حضور دارم تا بگویم که دیگر حالم به‌هم می خورد از این‌که احمق‌هایی هنوز مرا پتیاره می نامند چون لباسی بر تن کرده‌ام که دوست می دارم. این بدن من است. همه‌جای آن به من تعلق دارد.”

“به من می گویند پتیاره چون دامنی کوتاه پوشیده‌ام و برجستگی پستانهایم از زیر تی‌شرت به چشم می خورد.”

“من چرا باید پاسخگوی عقده‌های جنسی مردان باشم. اگر آنان از دیدن اعضایی از بدن من تحریک می شوند، مشکل از خودشان است نه من.”

“مارش پتیاره‌ها” جنبش‌های اعتراضی دهه شصت و هفتاد علیه تبعیض جنسی را به یاد می آورد. شاید هم دورتر، به آن زمانی که “کلارا زتکین” صد سال پیش از جنبش زنان انتظار داشت، جنبشی که حق شرکت در انتخابات، حق برابری با مردان و حق کار را طلب می کرد، جنبشی که بعدها زنان با شعار “شکم من مال خودم است” به خیابان‌ها آمدند تا از حق سقط‌جنین برخوردار گردند. انگار هنوز زود است خیابان‌ها را ترک گفتن. تبعیض‌ها پایانی ندارند، سخت‌جانی می کنند و به رنگی دیگر در می آیند. نه، نباید خیابان‌ها را ترک گفت، مبارزه هنوز در پیش است.

طی سه دهه گذشته که زنان به شکلی گسترده به عرصه اجتماع گام نهادند، بسیار موفق بوده‌اند، اما خوش‌خیالی‌ست که فکر کنیم تفکر مردسالار چنین آسان از جامعه رخت بر می بندد. هنوز در جوامع آزاد غرب با این‌که برابری زن و مرد شکلی حقوقی دارد و امری پذیرفته شده و جاری است، زنان کمتر از مردان از شانس برابر در کار برخوردارند. مردان با مهارتی بی‌نظیر سر زنان را با خانه و خانواده و مُد مشغول می دارند تا تمامی پست‌های کلیدی جامعه را در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در دست داشته باشند.

“مارش پتیاره‌ها” را نباید به حق تملک بر بدن، و علیه خشونت جنسی خلاصه کرد. تبعیض جنسی چیزی فراتر از همه این‌هاست. زن را به لحظه‌های اروتیک محدود کردن و برهنه بر صفحات مجلات کشاندن، شگردی مردانه است که باید سوی نهان آن آشکار گردد. در پسِ واژه‌هایی هم‌چون قلب مادر، معشوقه و همسر، زیبایی و مُد و اروتیسم، تبلیغات مردمحورانه و خواست‌های “بازار” نهفته است. “مارش پتیاره‌ها” علیه استفاده ابزاری از زن نیز هست؛ علیه زندگی مصرفی.

مسئول تظاهرات شهر برلین می گوید: “می بینم یک چیزی اینجا در این جامعه درست نیست. چرا باید زن همیشه به سوژه جنسی بدل شود و به عنوان ابزار از او استفاده گردد.”

آیا “ماچوئیسم” دارد شکلی مدرن به خود می‌گیرد؟ جنبش زنان با سال‌ها مبارزه آن را طرد کرده بود. زنان نمی خواستند همیشه با سبد خرید، جارو به دست، و یا در کنار اجاق آشپزخانه و میز اطوکشی دیده شوند. حال انگار همان تصویرها این‌بار به شکلی دیگر، با تصویر زنانی لخت در مجلات راه یافته‌اند. متأسفانه تفکر مردسالارانه هنوز کارآیی دارد. این تفکر می خواهد زنان فعال گردند. زنان فعال هستند، اما انگار باز در خدمتِ مردان. “مارش پتیاره‌ها” به این امر اعتراض دارد.

“مارش پتیاره‌ها” می کوشد جنبشی از زنان را در شکلی نوین از اعتراضات سازمان دهد، چیزی ضرورت آن احساس می شود. باید علیه دیکتاتوری میل جنسی که در خدمت مردان است، کوشید. این‌بار نه تنها شکل جنبش دگرگون شده، حضور شرکت‌کنندگان نیز در آن متنوع است: زنان را این‌بار عده زیادی از مردان و به همراه آنان همجنسگرایان هم‌یار و همراه هستند.

شاید نام “مارش پتیاره‌ها” خوشآیند بسیار کسان نباشد و کسانی فکر کنند این عنوان نمی تواند بیانگر خواست‌هایی گسترده‌تر در مبارزه به راه عدم تبیعض جنسی باشد، اما به هر حال، هرچه باشد، آغازی‌ست خوش که باید ادامه یابد. در این راه شاید به اشکال و نام‌هایی دیگر فراروید. مبارزه نه تنها برای آزادی پوشش و آرایش و یا حق مالکیت هر کس بر بدن خویش، بل‌که فراتر و عمومی‌تر از آن‌ها است، و مهم همین است. “دست‌ها از بدن من کوتاه ” آغاز است.

Iran jails U.S. “hikers” as spies for 8 years

(Reuters) – Two Americans held in Iran for more than two years have been convicted as spies and sentenced to eight years’ jail, Iranian TV reported on Saturday, a verdict that will further strain already very poor relations with Washington.

Shane Bauer and Josh Fattal were arrested on July 31, 2009 near Iran’s border with Iraq, along with a third American, Sarah Shourd, who was freed on $500,000 bail in September 2010 and returned home.

The trio, in their late 20s and early 30s, say they were hiking in the mountains of northern Iraq and, if they crossed the unmarked border into Iran, it was by mistake.

“In connection with illegal entry into Iranian territory each was given three years in jail and in connection with the charge of cooperating with American intelligence service, each was given five years in jail,” a state TV website said, quoting what it called an informed judiciary source.

They have 20 days to appeal, it said.

The United States, which does not have diplomatic relations with Iran, said it was trying to confirm the report through the Swiss Protecting Power, which handles U.S. diplomatic interests with Tehran.

“We have repeatedly called for the release of Shane Bauer and Joshua Fattal, who have now been held in Iran’s Evin prison for two years. Shane and Josh have been imprisoned too long, and it is time to reunite them with their families,” State Department spokeswoman Victoria Nuland said in a statement.

HOPES OF CLEMENCY

The affair has heightened tensions between Tehran and Washington, which severed diplomatic ties after the storming of the U.S. embassy in the wake of the 1979 Islamic Revolution.

The verdict was announced as Russia launches a fresh attempt to find a diplomatic solution to a standoff over Tehran’s nuclear program, which Washington says is aimed at making nuclear bombs, something Iran denies.

The boxer Muhammad Ali and pop singer Yusuf Islam, both Western converts to Islam, are among those who have called for the Americans’ release.

A Facebook page called “Free the Hikers” brimmed with comments expressing shock and disgust with the reported ruling, and offering prayers for the jailed young men.

President Barack Obama has denied that the Americans, who were working in the Middle East when they decided to hike in the scenic mountains of Iraq, had any link to U.S. intelligence.

Bauer and Fattal, who share a cell in Tehran’s notorious Evin jail, pleaded not guilty at a closed-door court hearing on February 6 and had been awaiting a verdict following another trial hearing on July 31.

Their lawyer, Masoud Shafiee, told Reuters he had not been informed of the verdict and declined to say whether he would appeal, pending official confirmation. “I don’t know if this report is true or not, but this is not a light sentence,” he said.

In Iran, espionage can carry the death penalty but Shafiee had hoped that at worst his clients would be convicted of illegal entry and might then be freed due to the two years they have already served.

Media had speculated that the pair could be freed as a goodwill gesture during the Muslim holy month of Ramadan which began on August 1. Hopes for their release were raised on August 6 when Foreign Minister Ali Akbar Salehi said he hoped the trial would “advance in a way that would lead to their freedom.”

But Prosecutor General Gholamhossein Mohseni-Ejei, giving no hint of clemency, told reporters on Monday he had not heard of “rumors” that the men would be released during Ramadan.

It remains possible that Muslim clemency could be granted, as is traditional, at the end of the fasting month, which will be toward the end of next week.

(Writing by Robin Pomeroy; Additional reporting by Paul Eckert, Editing by Alistair Lyon and Sandra Maler)

(Reuters) – Technology company Apple is now worth as much as the 32 biggest euro zone banks.

That’s the stark result from a steep fall in the share price of banks including Spain’s Santander, France’s BNP Paribas, Germany’s Deutsche Bank and Italy’s Unicredit, compared to a steady rise in Apple’s valuation, according to Thomson Reuters data.

Earlier on Friday the DJ STOXX euro zone banks index fell 4 percent, valuing its 32 members at $340 billion. That’s based on the market capitalization of their free-float shares, which for some French banks in particular is less than 100 percent.

The index has crashed by a third since the start of July, hammered by fears banks will lose billions from their holdings of euro zone government bonds and a failure of policymakers to stop a euro zone debt crisis from spreading.

The euro zone banks have lost three-quarters of their value since peaking in May 2007.

In contrast, Apple’s market capitalization has soared to $340 billion on the back of the success of innovative technology products like iPods, iPhones and iPads.

(Reporting by Steve Slater; Data analysis by Scott Barber; Editing by Hans-Juergen Peters)

!دوربین‌ها باید روشن بمانند

*************************

*****************************************

فرشین کاظمی‌نیا

منبع : رادیو زمانه

فرشین کاظمی‌نیا – بخت با من بود و در جشنواره‌ی سینمایی پاریس، «این یک فیلم نیست!»، ساخته‌ی جعفر پناهی و مجتبی میرطهماسب را دیدم. به گمانم این فیلم، را شاید از برخی لحاظ بتوان بهترین کار جعفر پناهی خواند.

«این یک فیلم نیست» به قالب‌های هنری غیر متعارف و کمتر دیده شده نزدیک است و بر خلاف کارهای قبلی پناهی برای تماشاگر امکان تأویل و مکاشفه و تردید را فراهم می‌آورد. زبان این متن / فیلم، از بیان شعاری روزمره فاصله می‌گیرد و به تماشاگرش اجازه می‌دهد روایت اصلی فیلم را به مرزهای بینامتنی بگستراند.

ظاهراً «این یک فیلم نیست» مضمونی سیاسی دارد، ولی در این میان آنچه که اهمیت دارد این است که به‌رغم ماهیت سیاسی فیلم، پناهی (و میرطهماسب) مستقیماً شعار نمی‌دهند و شاید به ناچار و زیر تیغ، «محدودیت» را به نوعی «مکالمه» بدل می‌کنند. نشانه‌های فیلم، بسان اطلاع‌رسانی با علایم مورس در سلول انفرادی، در تعلیق هستند و این امر خود بیانگر موقعیت مؤلف دراین زمانه‌ی دشوار است.

«این یک فیلم نیست»، تجربه‌ای یگانه است که هوشمندی پناهی و میرطهماسب را نشان می‌دهد. پناهی در مضیقه‌ی حکم قضایی، امکان فیلم ساختن ندارد، اما چگونه می‌توان مجال «اندیشیدن» را از او گرفت؟ «فیلم سازی» در «این یک فیلم نیست» از حالت کلاسیک و متعارفش خارج می‌شود، چنانچه، جا‌به‌جا، در فیلم بر این گزاره تأکید می‌شود که به‌راستی «آیا این، یک فیلم است؟» در واقع ساخت‌شکنی فیلم تا مرز «آنتی‌فیلم» پیش می‌رود ولی در آن نمی‌غلتد.

«این یک فیلم نیست» نشانه‌های متعددی از مسایل روز را در خود درونی کرده است، اما «فیلم روز» با تاریخ مصرف نیست. اشاره به اهمیت ثبت (با هر وسیله) نکته‌ای کلیدی است که نقطه‌ی عزیمت فیلم قلمداد می‌شود. جانور عجیب و غریبی در فیلم حضور دارد به نام «ایگی» (که واقعاً نمی‌دانم اسم واقعی آن حیوان چیست!)؛ جانوری که «خانگی و حاکم» شده است و بر همه چیز، از مطبوعات و کتاب‌ها گرفته تا ارتباطات و اینترنت و حتی بر جان آدمی نیز چنگ می‌زند. پناهی هم ‌گاه بی‌آنکه خود خواسته باشد، رعایت این «اقتدار» را می‌کند و البته از این موضوع راضی نیست. «مقتدر» در همه جا حاضر است و یکی از پیامدهای حضور او سانسوری است که حتی مکالمه‌ی تلفنی ساده را نا‌امن می‌سازد (همه‌ی ما این عبارت منحوس «توی تلفن که نمی‌شود حرف زد» را بار‌ها شنیده‌ایم و به کار برده‌ایم). اما جدا از این نشانه‌ها، مایلم این فیلم را در سطحی دیگر از یک «فیلم اعتراضی» صرف دیده باشیم و در آن قدری درنگ کنم.

فرشین کاظمی‌نیا – جانور عجیب و غریبی در فیلم حضور دارد به نام «ایگی» که «خانگی و حاکم» شده است و بر همه چیز، از مطبوعات و کتاب‌ها گرفته تا ارتباطات و اینترنت و حتی بر جان آدمی نیز چنگ می‌زند. پناهی هم ‌گاه بی‌آنکه خود خواسته باشد، رعایت این «اقتدار» را می‌کند و البته از این موضوع راضی نیست. «مقتدر» در همه جا حاضر است و یکی از پیامدهای حضور او سانسوری است که حتی مکالمه‌ی تلفنی ساده را نا‌امن می‌سازد.

به نظر می‌رسد، نقطه‌ی اتصال ماهوی این فیلم با جامعه‌ی امروز ایران، دلالت کارکردی مفهوم «سوژه» باشد. در تحولات دو سال اخیر ایران که منبع الهام فیلم به شمار می‌رود، شاید برای نخستین بار در تاریخ پر فراز و نشیب کشورمان، شاهد نوعی ابراز وجود و بلوغ «سوژه» در جامعه بوده‌ایم. برای نخستین بار، عده‌ی زیادی از مردم، خواستار به رسمیت شناختن رأی خویش به مثابه‌ی «سوژه»، با هویتی مستقل و مجرد بودند. این «سوژه» معطوف به خود است و دامنه‌ی مطالبات آن چندان منوط به مراجع بیرونی و فرافردی، مانند ایدئولوژی، اسطوره، مذهب، اخلاق الهی و حتی سیاست به مفهوم خاص نیست، بلکه تکامل روندی است که «انسان» مرکز ثقل و نقطه‌ی عزیمت آن شمرده می‌شود. این فرآیند البته حاصل فروریختن جهان قدیم اسطوره‌ای و تحولات اجتناب‌ناپذیر دنیای جدید و درگذر است. در این شرایط به تعبیر آلن تورن، «استناد به سوژه‌‌ همان چیزی است که معنا را آفریده است.» (۱) البته بدیهی است که این مفهوم در ایران امروز به دلایل متعدد جامعه‌شناختی و تمدنی، با سوژه‌ی ناب و دکارتی که «درون‌بودی ریشه‌ای» (۲) دارد، فاصله داشته باشد ولی به گمان من، به قدر رسمیت یافتن، به عنوان متغیری مهم در توابع اجتماعی، رشدیافته و پررنگ است. اینکه این «سوژه» چگونه تببین می‌شود، بحث دیگری است ولی به طور مختصر می‌توان خاطر نشان کرد که، این مفهوم که نوعی «سوژه در خود» (۳) تعریف می‌شود، دال «رخدادی» است که در ایران اتفاق افتاده است. سوژه‌ای که صرفاً برای اثبات خود به نفی اقتدار دست می‌یازد و تا حد زیادی، سلبی رفتار می‌کند. «خود‌»‌ی است که برای اثبات «خود»، ناگزیر به شکست ساختار انعطاف‌ناپذیری‌ست که مانع بروز تمام عیار‌ش می‌گردد. این «سوژه»، در بند شدنی نیست و به شکل‌های تکثیر شونده تسری می‌یابد. مانند ریزوم‌های ساری یک گیاه، توزیع مویرگی دارد. امروزه، همه، شناخته‌ایم که «شبکه‌ها» و متافیزیک مترتب برآن‌ها، چگونه به مصداق عینی و تمام‌عیار این مفهوم بدل شده‌اند. به نظر می‌رسد، «سوژه»، در ایران امروز، یکی از معدود نقاط قابل اتکاء در تحلیل جامعه‌شناختی است.

در فیلم پناهی، خود او (به عنوان کنشگر اصلی در مقام‌های طراح / کارگردان / راوی / بازیگر و‌گاه تصویر‌بردار)، فیلم‌نامه‌اش، شخصیت متعارض دختر فیلم‌نامه‌ای که قسمت‌هایش را می‌خواند، دانشجوی فوق لیسانس هنر که برای امرار معاش کارگری می‌کند، مجتبی میرطهماسب (همکار / تصویربردار. مداخله‌گر و بیننده)، دختر همسایه و حتی دو شخصیت فیلم‌های قبلی او، «سوژه»‌هایی هستند که عامدانه از ارجاع به بیرون از خود اجتناب می‌کنند.  (حتی روایت دانشجو / کارگر، از بازرسی منزل پناهی به درستی نا‌تمام می‌ماند و اصلاً ضرورت پرداخت به آن احساس نمی‌شود.) پناهی، این‌بار سوژه‌ای است که روایتی جز خود ندارد و تصویری از «نابسامانی‌ها» – به شیوه‌ی کلاسیک رئالیسم واقع‌گرای تام نیست. این‌بار خود اوست که در مرکز اتاق / فیلم / جهان، ایستاده است و در اضطراب و بی‌قراری تعریف‌نشدنی، خودش و دیگران و در کل جامعه را رصد و ثبت می‌کند.

دوربین‌ها روشن‌اند و چشم‌ها باز و قرار است که دوربین‌ها و چشم‌ها نیز به هر شیوه‌ای «روشن و باز باقی بمانند»، تا سوژه / شهروند تازه خودیافته‌ی ایرانی بتواند «خود» و «دیگری» را روایت کند. این روایت این‌بار قالبی و از یک زاویه نیست؛ نما‌ها و جهت‌ها و زوایای مختلفی دارد و حتی در نوارچسب خط‌کشی و نظم برساخته نیز نمی‌گنجد. سوژه‌ای پر شور،‌گاه خسته،‌گاه کلافه، ولی پیگیر و چاره‌جو، که «هست بودن» و خود‌شناختی (۴) خویش را می‌طلبد.

پس از دیدن فیلم، به نظرم رسید، گرچه نمی‌توان از آنچه که بر پناهی رفته است و دشواری‌ها و محدویت‌هایش چشم فروبست و متأسف نبود، ولی دست‌کم، به واسطه‌ی جوشش هنرمندانه او می‌توان دل خوش داشت که چنین اثری به بار آمده است.

در این فیلم، جعفر پناهی، هنرمندانه، چنان «شراب خانگی» را به بانگ نوشانوش جرعه زده که گویی در میان حیرت و تحقیر «محتسب» و «امام شهر»، رنگی سرخ‌تر از همیشه یافته است که نوشش باد.

پی‌نوشت:

۱- La recherche de soi، dialogue sur le sujet. Entretiens avec Alain Touraine، Farhad Khosrokhavar ; Paris: Fayard،2003.
فرهاد خسرو خاور از تورن می‌پرسد که آیا در جامعه تنها از سوژه باید سخن گفت یا مفاهیم دیگری برای نامیدن افراد وجود دارد؟ تورن پاسخ می‌دهد «من نخست در طی سی سال اخیر برای دفاع از ایده‌ی کنشگر مبارزه کرده‌ام ولی امروز بسیار به‌جا می‌بینم که بر ایده سوژه پافشاری کنم. زیرا ما کنشگر نیستیم مگر زمانی که با زندگانی و کار‌هامان، خویشتن را در مقام سوژه پدید آورده باشیم. امروز نگران خویشتن بودن به‌عنوان عمده‌ترین ارزش همه جا به چشم می‌خورد. به صورت خوب یا بد. سوژه بیان مثبت آن است، و بیان منفی‌اش وابستگی کنشگران به نظام قدرت است که ساختارهای اجتماعی را در هم می‌شکند برای آنکه فرد را در بازار نرمش‌پذیر نگه دارد، یا فرمانبردار ایدئولوژی کند»
نگاهی به آراء و آثار فرهاد خسروخاور، محسن متقی، صص ۱۴۰- ۱۴۱، مؤسسه فرهنگی پژوهشی چاپ و نشر نظر، تهران: ۱۳۸۶.

۲ – Immanence Radicale
۳ – Alain Badiou، La philosophie et l «événement، entretiens avec Fabien Tarby، éd. Paris: Germina، 2010

Kim Kardashian, Kris Humphries to have second wedding party in New York

One wedding simply won’t cut it for reality TV temptress Kim Kardashian.

Ten days after curvy Kim ties the knot with New Jersey Jets hoopster Kris Humphries, the newlyweds plan to have an encore bash in New York City, it was reported Friday.

Celebrity wedding planner Colin Cowie and media mogul Jason Binn are believed to be hosting the lavish event at a yet-to-be-disclosed location in the city. Singer/songwriter Troy Curtis will provide the entertainment.